BudoApka — ile kosztuje, co robi i czego nie robi w cenniku na wrzesień 2026?

Cennik producenta (stan na 16 września 2026)

Cennik BudoApki ma dwa plany. Basic kosztuje 179 zł miesięcznie przy płatności co miesiąc i 139 zł miesięcznie przy rozliczeniu rocznym. Enterprise ceny na stronie nie ma — producent pisze przy nim „Wycena indywidualna”.

Pierwsza kwota widoczna na stronie to cena roczna podzielona na miesiące. Nad tabelą stoi przełącznik z dwiema zakładkami, „Rocznie” z odznaką -22% oraz „Miesięcznie”, a w kodzie strony zakładka roczna jest aktywna domyślnie. Po przełączeniu na płatność miesięczną w tym samym miejscu pojawia się 179 zł.

Sam cennik nie stawia przy kwotach słowa „netto” ani „brutto”. Robi to regulamin producenta: rozdział VI ustęp 1 mówi, że ceny pakietów są wyrażone w cenach brutto. Tę samą informację powtarza plik llms.txt na stronie producenta.

Rok z góry to 1 668 zł, czyli 139 zł razy dwanaście miesięcy. Płatność co miesiąc daje 2 148 zł za ten sam rok, czyli 179 zł razy dwanaście. Różnica wynosi 480 zł i stanowi 22% kwoty rocznej przy płatnościach miesięcznych — tyle, ile obiecuje odznaka przy przełączniku.

Kwot planu Enterprise nie odczytaliśmy ze źródła strony cennika na dzień 16 września 2026. Producent kieruje w tym wierszu do kontaktu mailowego, bez widełek i bez progu wielkości firmy.

Regulamin dokłada do cennika trzy warunki. Opłatę wnosi się z góry za wybrany pakiet, w cyklu miesięcznym albo rocznym. Rezygnacja w trakcie opłaconego okresu nie uprawnia do zwrotu. Płatność idzie przez Stripe, Google Pay albo Apple Pay.

Co robi — moduły i integracje

Cennik wymienia dziewięć pozycji wspólnych dla obu planów i pięć, które producent dokłada wyłącznie w Enterprise. Tabela poniżej przepisuje ten układ wiersz po wierszu.

Każda z sześciu stron dla ról — architekci, firmy budowlane, deweloperzy, firmy wykończeniowe, koordynatorzy, kierownicy budów — pokazuje tę samą listę dwunastu funkcji z opisem producenta.

• Dziennik inwestycji i ustalenia. Posty ze zdjęciami i komentarzami przypisane do projektu. Wpis z ustaleniami ma datę, autora i możliwość komentowania przez zespół.
• Budżet i paragony. Skanowanie paragonów i faktur aparatem, rozpoznawanie kwot i pozycji przez AI, zbieranie kosztów ze wszystkich budów i podgląd rentowności projektu.
• Wyceny AI i listy zakupowe. Wycena z pozycjami materiałów i robocizny powstaje z szablonu albo z opisu zakresu. Lista zakupowa zaczytuje zdjęcie, nazwę i cenę z linku do sklepu internetowego.
• Zadania, checklisty i prace dodatkowe. Zadanie z terminem, priorytetem i przypisaną osobą. Prace poza głównym zakresem rejestruje się z ceną i akceptacją inwestora, a system je sumuje.
• Usterki na planach. Pinezka z usterką nanoszona wprost na plan PDF, z odpowiedzialną osobą i terminem naprawy. Wykonawca odhacza zadanie po poprawce.
• Dokumentacja i współdzielenie. Rysunki, PDF-y i specyfikacje w chmurze aplikacji. Producent pisze, że płaci tylko administrator, a pracownicy, podwykonawcy i inwestor korzystają bezpłatnie.
• Web, mobile i dyktowanie AI. Telefon, tablet i komputer; aplikacja mobilna działa offline i synchronizuje wpisy po powrocie zasięgu. Notatki do dziennika można dyktować głosem.

Integracji producent nie wymienia z nazwy ani jednej — ani w cenniku, ani na stronach ról, ani w pliku llms.txt. Jedyny wiersz na ten temat to „Integracje dopasowane do organizacji” w planie Enterprise. Platformy podane w danych strukturalnych strony głównej to iOS, Android i przeglądarka.

Czego nie robi (stan na 16 września 2026)

Poniżej wyłącznie braki widoczne w cenniku, w regulaminie albo na liście funkcji producenta. Nie ma tu domysłów o tym, jak program zachowuje się w pracy.

• Żadnej integracji z nazwy. Cennik, strony ról i plik llms.txt nie wymieniają ani jednego zewnętrznego systemu, z którym aplikacja się łączy. Integracje pojawiają się tylko jako obietnica dopasowania w Enterprise, bez listy i bez ceny.
• Limit 100 projektów także w najwyższym planie. Wiersz „Do 100 projektów jednocześnie” ma znacznik w obu kolumnach, również w Enterprise. Co dzieje się po przekroczeniu tej liczby, cennik nie opisuje.
• 4 GB danych odnawiane co miesiąc. Ten sam limit stoi w Basic i w Enterprise. Ceny za pakiet ponad limit cennik nie podaje.
• Jedno konto administratora w Basic. Pozycja „Wiele kont administratorów” jest dostępna dopiero w Enterprise. Firma, w której uprawnienia nadaje więcej niż jedna osoba, zostaje z wyceną indywidualną.
• White label, SLA i opiekun wdrożenia tylko w Enterprise. Kwot tego planu nie odczytaliśmy ze źródła strony cennika na dzień 16 września 2026 — producent podaje przy nim „Wycena indywidualna”.
• Bezpłatny pakiet poza cennikiem. Regulamin mówi, że po okresie testowym konto wraca do pakietu bezpłatnego. Czym ten pakiet jest i co w nim zostaje, strona z cennikiem nie wyjaśnia.
• Bez faktur sprzedażowych, KSeF i magazynu. Faktury występują na liście funkcji wyłącznie jako dokumenty kosztowe do zeskanowania. Modułu magazynowego ani wysyłki faktur do KSeF producent nie wymienia.
• Dwie długości okresu próbnego. Strona główna zapowiada okres próbny 7-dniowy, regulamin w rozdziale IV ustęp 3 — testowy 30-dniowy, a plik llms.txt pierwsze 30 dni za darmo. Cennik o okresie próbnym nie wspomina.

Dla kogo, a kto go przerośnie

Cennik BudoApki nie ma stawki za użytkownika, więc rachunek nie rośnie razem z ekipą. Rośnie u dwóch programów dla budowy z tego serwisu, które liczą pieniądze za osobę — i to one wyznaczają próg.

Przeliczenie po kursie średnim NBP z tabeli A numer 180/A/NBP/2026 z 16 września 2026: euro 4,3435 zł, dolar amerykański 3,7639 zł. Ceny obu programów zagranicznych wzięto w wariancie z rozliczeniem rocznym.

Rachunek redakcji: stawki BudoApki z cennika producenta, stawki PlanRadara i Fieldwire z cenników tych producentów przeliczone po kursie z tabeli A. Wszystkie kwoty są miesięczne.

BudoApka stoi w miejscu, bo abonament obejmuje całą firmę. Przy dziesięciu osobach wychodzi 13,90 zł na osobę przy rozliczeniu rocznym i 17,90 zł przy płatności co miesiąc.

Próg wypada między pierwszą a drugą osobą. Jeden użytkownik PlanRadara w planie Basic kosztuje 112,93 zł, czyli mniej niż 139 zł za BudoApkę. Dwóch użytkowników to już 225,86 zł, więc od drugiej osoby tańszy jest abonament liczony za firmę.

Ma sens dla jednoosobowej działalności i dla ekipy, która wciąga do projektu podwykonawców oraz inwestora — cennik nie każe płacić za kolejne konta. Przerośnie go firma prowadząca ponad sto projektów naraz albo taka, która potrzebuje kilku administratorów, własnego logo w aplikacji lub SLA.

Drugi próg to dane. Cennik daje 4 GB odnawiane co miesiąc w obu planach, a program żyje ze zdjęć z budowy. Ile kosztuje przekroczenie tego limitu, strona nie mówi.

Alternatywy

Dwa inne programy dla budowy z tego serwisu liczą abonament za użytkownika, nie za firmę. Kwoty poniżej odczytano u producentów 16 września 2026.

• PlanRadar — plan Basic 26 EUR za użytkownika miesięcznie przy rozliczeniu rocznym i 29 EUR przy płatności co miesiąc, plan Pro odpowiednio 129 i 149 EUR. Dane strukturalne cennika rozróżniają oba okresy rozliczenia.
• Fieldwire — plan Pro 39 USD za użytkownika miesięcznie przy rozliczeniu rocznym, Business 64 USD, Business Plus 89 USD. Plan Basic kosztuje 0 USD i mieści pięciu użytkowników oraz trzy projekty.

Co zbudować obok albo zamiast

Gotowiec wystarcza, dopóki firma robi to, co widać w cenniku: dokumentuje etapy zdjęciami, zbiera koszty z paragonów, wystawia wyceny i pokazuje inwestorowi postęp. BudoApka robi to za 179 zł brutto miesięcznie za całą firmę, a własne oprogramowanie musiałoby odtworzyć te funkcje od zera.

Własna aplikacja zaczyna mieć sens tam, gdzie proces firmy nie mieści się w żadnym wierszu cennika: rozliczenie brygad na akord, obieg materiału z własnego składu, serwis gwarancyjny po odbiorze. Cenniki takich procesów nie nazywają, bo liczą projekty i konta.

Ile małych firm budowlanych i podwykonawców działa w Polsce i czego nie obsługują gotowe programy, liczy Czy jest miejsce na aplikację dla małej firmy budowlanej i podwykonawców w Polsce — ile ich jest i czego nie obsługują gotowe programy?

Co taka aplikacja musi umieć, zanim ktokolwiek zacznie ją budować, rozkłada na części dział wymagań w serwisie siostrzanym.

Jak praktyk dzieli role z zespołem, który buduje, i jak rozmawia o tym z konkurentem, opisuje dział o zamianie wiedzy o branży w aplikację.